Merhaba Ziyaretçi!

Konuyu Oyla:
  • Derecelendirme: 0/5 - 0 oy
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
"NOYEL BABA"
#1


"NOYEL BABA"

Gençliğimin ilk adımları... 20'lerin başındayım...

Evimizin yan sokağında bir inşaat yapılıyor. İnşaatın "paşa dayı" lakaplı bir bekçisi var... Paşa dayı 70 yaşında, gün görmemiş, ortam bilmemiş, hayatı ırgatlık ve inşaat bekçiliğiyle geçmiş, kamburu çıkmış, yüzü kırışmış, elleri ve çehresi nasırlaşmış, Erzurum'lu sevimli bir dayı...

Akşamları; gökyüzüne sıkışmış ufak tefek yıldızlar belirir, bekçi Paşa dayı odasına çekilip Erzurum türküleri söyler yanık sesiyle... Ben de her akşam onu dinlerim sessizce...

Arada bir ona uğrar, hal-hatır sorarım. Paşa dayı yaptığı çorbadan ikram eder, gençlik anılarından bahseder... Eşini nasıl kaybettiğinden, çocuklarının onu nasıl terk ettiğinden... Anlatırken dolu golu gözleri dalar gider... Ben ise hiç usanmadan dinlerim onu. Her geldiğimde aynı hayat öyküsünü yeni dinliyor gibi...

Yılbaşından bir gün önce, yine uğruyorum inşaata, paşa dayı içerde, tahtadan çaktığı, derme çatma yatağına uzanmış türkü söylüyor. beni görünce doğruluyor. Selamlaşıyoruz, karşısına oturuyorum. Tam o sırada, bir Noel baba biblosu çarpıyor gözüme...

- Paşa dayı bu ne?

Yarım yamalak şivesiyle yanıtlıyor
- Noyel Baba (!)

Kahkahalarla gülüyorum;

- Dayı ne işi var Noel baba heykelnin burda

- Karşı dairede oturan çocuk getirdi. Bana da anlattı. Evliya zatmış.

Ben yine gülüyorum.

- Nasıl evliya ya ?

- Hediye dağıtıyormuş geceleri çocuklara gizlice filan...

- Dayı her hediye dağıtan evliya olur mu yav!

Dayı tebessüm ediyor, bilge bir uslüpla yanıtlıyor;

- Her insanı veli, her hediye getireni de evliya bil evlat

Ben bu bilge sözün altında eziliyorum. Ne diyeceğimi bilemiyorum. Dışarı buz gibi, içerisi keskin soğuk... Paslı, eski sobaya bakıyorum yanmıyor.

- Paşa dayı soba sönmüş.

Dayı sobayı tekrar yakıyor

- Bazen zırt diye sönüyor namertin malı..

...

Ertesi gün oluyor. Ben bir gece önceki hovarda saatlerin ağırlığıyla, zorlukla doğruluyorum yataktan... Aşağıda kalabalık... İnşaatın önünde cenaze arabası var. Telaşla aşağı iniyorum. Usta başına soruyorum

- Ne oldu?

- Paşa dayı... Gece soba sönmüş. Donarak ölmüş...

İçime keder kızılı bir ateş düşüyor. Ateş ciğerimi yakıyor. O sırada paşa dayıyı çıkarıyorlar. Tabudun yanına getiriyorlar. Nur beyazı yüzü... Morarmış dudakları ile hala tebessüm ediyor. Oraya çöküp çocuk gibi ağlamaya başlıyorum... Adamlardan biri poşetin içinde Paşa dayının eşyalarını getiriyor. Diğer elinde noel baba biblosunu görüyorum, kederim artıyor. İçimdeki yangın büyüyor...

Artık geceleri, paşa dayının yanın sesinin yankıladığı Erzurum türküleri yoktu...
Çorbasını içtiğim, sohbetine dokunduğum, dalgın ve hüzünlü gözlerini izlediğim paşa dayı yoktu...
Her gün aynı hikayeyi dinlediğim o sevimli ihtiyar yoktu...

O sokaktan bir daha hiç geçmedim...
O inşaatı bir daha hiç görmedim...
Sessiz ve türküsüz gecelerde, paşa dayı ile yaptığım son sohbeti anımsadım, yaşadım hep...

Her yıl başı, bu hüzünlü hatıra, zihnimin gerisinden gelip gözlerime yerleşir ve gönül sızımla beraber, gizli gözyaşları olarak gözlerimden dökülür...

O anlarda "Noyel baba'ya" seslenirim:

Noyel baba...
O gün gelmedin... Paşa dayıyı ısıtmadın... Onu bir zemheride yalnız bıraktın...

Şimdi senden rica etsem, çıkıp gelsen gökyüzünden, ne kadar fakir, ne kadar yalnız ve ne kadar üşüyen gönül varsa, kalın kürkünle sarıp ısıtsan... Onların çocuk kaplerini avuçlayıp, yetişkin yalnızlıklarını gidersen...

Şimdi gel desem, gelir misin?

Mehmet ÇETİN
Cevapla
#2
Çok hoş bir yazı olmuş, ne kadar üşüyen fakir,yanlız çocuk varsa bizimde dualarımız onlarla olsun
http://www.blenderturkey.com
Birşeyden uzak olan bir kimse, yakın olan adam kadar o şeyi göremez. ne kadar zeki olursa olsun. 
Cevapla


Konuyu Paylaş: 


Konu ile Alakalı Benzer Konular
Konular Yazar Yorumlar Okunma Son Yorum
  BABA ve KIZI jaanki 11 1,150 09-04-2012, Saat: 20:50
Son Yorum: jaanki

Hızlı Menü:


Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi
© Powered By MyBB, © 2002-2015 MyBB Group.